دیجیتالِ پنهان - یانای تویستر | ||
| مطالعات هنرهای زیبا | ||
| دوره 5، شماره 11، خرداد 1404، صفحه 34-42 اصل مقاله (2.84 M) | ||
| نوع مقاله: ترجمه | ||
| نویسنده | ||
| معین بهرامی* | ||
| کارشناسی ارشد عکاسی، گروه هنرهای تصویری، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| چه ارتباطات معناداری میتوان بین تاریخ عکاسی و شرایط رسانهای امروز ترسیم کرد؟ آیا این ارتباطات باید صرفاً بر شیوههای گفتمانی مانند «آنالوگ» و «دیجیتال» استوار باشند؟ و آیا این شیوهها، همراه با فناوریهای مرتبطشان، همواره باید به شکل متقابل منحصربهفرد در نظر گرفته شوند؟ تمایزهای مبتنی بر [نظریۀ] «حاصل جمع صفر» که در نوشتههای کلاسیک عکاسی به کار رفتهاند، مانع از آن میشوند که بتوانیم سایر شکلهای رسانه و هنر را که همزمان با ظهور عکاسی یا از دل آن پدید آمدهاند، به درستی نظریهپردازی کنیم. در مقابل، یک پژوهش «پسا-پسا-عکاسانه» که به درستی تعریف شده باشد، باید شبکههای دیگری را برای فرهنگهای کارکردی و زمینههای تولید خود جستوجو کند. این مقاله تعاریفی جایگزین از عکاسی بهعنوان پیشنمونهای از هنر رسانهای ارائه میدهد. چنین تعاریفی دیگر ارزش والاتری برای خلق تصاویرِ منفرد قائل نیستند بلکه به جای آن، به واکاوی و دگرگونی انتقادی بسترهای نظری و فناورانۀ گستردهتری میپردازند که تصاویر در آنها خلق میشوند؛ خواه این بسترها الکترونیکی، دیجیتال، تعاملی یا شبکهای باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عکاسی دیجیتال؛ پسا-عکاسی؛ هالید نقره؛ زون سیستم؛ هنر الگوریتمی؛ تصویر برنامهای | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 332 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 144 |
||