تحلیل سیاستهای مدیریت کیفیت هوای ایران براساس سری زمانی غلظت آلایندههای معیار | ||
| نشریه دانشجویی زیست سپهر | ||
| دوره 18، شماره 2، شهریور 1404، صفحه 68-80 اصل مقاله (1.1 M) | ||
| نوع مقاله: مروری | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا مددی* 1؛ علی یوسفی2؛ فروغ شادمان3 | ||
| 1دانشگاه تهران ، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی | ||
| 2رئیس گروه آلودگی هوا، سازمان حفاظت محیطزیست | ||
| 3استادیار مدعو دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب | ||
| چکیده | ||
| براساس گزارش بانک جهانی، آلودگی هوا چهارمین عامل مرگومیر در دنیا است و از هر 10 مرگ، یک مرگ منتسب به آلودگی هوا بوده است. سیاستگذاری مدیریت کیفیت هوا از دهه 50 میلادی در کشورهای انگلیس و آمریکا آغاز شد. در ایران نیز اولین مصوبه مدیریت کیفی هوا در سال 1354 ابلاغ شد و در 50 سال اخیر دستخوش تغییراتی بوده است. این مقاله در گام نخست به بررسی کلیه مصوبات و قوانین مرتبط با مدیریت کیفی هوا، احصاء محورهای اصلی و تخمین میزان همپوشانی آنها پرداخته است. در گام بعد بهمنظور ارزیابی اثربخشی این سیاستها، سری زمانی غلظت ۶ آلاینده معیار شامل CO، NO2، SO2، PM2.5، PM10 و O3 مربوط به سه ایستگاه پایش کیفی هوای شهر تهران در بازه 10 ساله ترسیم و ضمن برازش بهترین خط روند، با سیاستهای مصوب کشور تطابق داده شده است. نتایج این پژوهش تحلیلی حاکی از آن است که قانون هوای پاک ضمن پوشش بیش از ۷۷ درصد از سیاستهای مدیریت کیفی هوا نسبت به قوانین و مصوبات قبلی جامعیت بیشتری دارد. همچنین از بررسی سری زمانی غلظت آلایندهها مشاهده میشود غلظت دیاکسید گوگرد در طول 10 سال گذشته روند نزولی مستمری داشته و بیش از 60 درصد کاهش یافته است که میتواند نتیجه اجرای مصوبه سال 1393 در خصوص استانداردسازی کیفیت سوخت باشد. همچنین با توجه به روند افزایشی آلاینده ازون پیشبینی میشود در آینده نزدیک ضرورت سیاستگذاری ویژه در حوزه کنترل آلاینده ازون احساس شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پارامترهای کیفی هوا؛ آلودگی هوا؛ سیاستگذاری کیفیت هوا؛ سیستم مدیریت وضعیت پایش هوا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 283 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 68 |
||