تحولات کمی مناطق تحت حفاظت در ایران | ||
| نشریه دانشجویی علمی - فرهنگی بوم کره | ||
| دوره 7، شماره 4 - شماره پیاپی 1، بهمن 1403، صفحه 65-66 اصل مقاله (1.83 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کوتاه | ||
| نویسنده | ||
| آذین سعیدی نسب* | ||
| گروه آموزشی محیط زیست طبیعی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در حال حاضر، ۱۱.۸ درصد از مساحت ایران تحت پوشش مناطق حفاظتشده قرار دارد که نشان از گسترش قابلتوجه این نواحی طی چند دهه گذشته دارد. روند ایجاد مناطق حفاظتشده در ایران، از سال ۱۳۳۵ با تصویب قانون کانون شکار آغاز شد و تا تشکیل سازمان حفاظت محیطزیست در سال ۱۳۵۱ و تصویب قوانین جامعتری در سالهای پس از آن، ادامه یافت. امروزه، این مناطق به چهار طبقه اصلی شامل پارکهای ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاههای حیات وحش و مناطق حفاظتشده تقسیم میشوند. همچنین، ایران دارای مناطقی با اهمیت بینالمللی نظیر تالابهای ثبتشده در کنوانسیون رامسر و ذخیرهگاههای زیستکره است. با وجود پیشرفتهای چشمگیر در توسعه این مناطق، چالشهایی همچون کمبود منابع، تخریب زیستگاهها و ضعف مشارکت عمومی، ضرورت بازنگری در شیوههای مدیریتی و تقویت همکاریهای بینالمللی را برجسته میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مناطق حفاظتشده؛ تنوع زیستی؛ سازمان حفاظت محیطزیست؛ پارکهای ملی؛ تالابها؛ ذخیرهگاه زیستکره؛ حفاظت از طبیعت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 206 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 126 |
||