شعر محیط زیستی | ||
| نشریه دانشجویی علمی - فرهنگی بوم کره | ||
| دوره 7، شماره 4 - شماره پیاپی 1، بهمن 1403، صفحه 73-73 اصل مقاله (1.54 M) | ||
| نوع مقاله: یادداشت | ||
| نویسنده | ||
| مریم حاتمی* | ||
| دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شبانگاه بر طرفِ اروند رود یکی مرغ دریا بیامد فرود پر و بالش آلوده از نفتِ خام تنش داغ چون کورۀ سرخ فام نه در نای نیروی آواز داشت نه بال و پری بهرِ پرواز داشت تب آلوده و زار و بیمار بود به دردِ شگفتی گرفتار بود بط نفت آلوده پرپرزنان به یارش چنین گفت از هولِ جان ببین حالت پرّ و بال مرا که دریایی احوال و حالِ مرا شَوَم بیگنه کشته در راهِ جنگ به جنگ آفرین باد نفرین و ننگ ندانسته امروز بهرِ شنا بیفراشتم بال و پر در هوا پس آنگه ز اوج هوا چون عقاب فرود آمدم روی امواجِ آب ولی آب در دیدهام تار بود در آن آب بویی دلازار بود کران تا کران روی دریای پاک شده چرب و آلوده و بویناک بر آن سطحِ موّاج پیروزه فام روان بود سیلابی از نفت خام چو در آب دریا شدم غوطهور مرا گشت سنگین از آن، بال و پر از آن پس شنا کردنم کُند شد تپشهای دل، دمبدم تند شد ولیکن به ناچار راندم به پیش ندانسته رفتم پی مرگِ خویش از آن موجهای پر از قیر و نفت توان از تن و نورم از دیده رفت پر و بالِ پروازم از کار ماند | ||
| کلیدواژهها | ||
| شعر؛ محیط زیست؛ بط | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 213 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 128 |
||