مطالعه شبکه ­های غذایی و پویایی آن­ها برای فهمیدن اینکه چگونه عادات تغذیه ­ای در گونه ­های متفاوت می ­تواند بر جوامع آن­ها تاثیر گذار باشد، بسیار مهم است. طی روند زمان روش­‌های مختلفی برای تعیین رژیم غذایی مهره داران به کار گرفته شده است. این روش­‌ها از روش­‌های ایمونولوژیک شروع و با روش­‌های پیچیده مبتنی بر DNA ادامه یافته است. هدف ما در این مطالعه معرفی مزایای و معایب روش های کلاسیک تعیین رژیم غذایی در مهره داران بود. این روش­‌ها عبارتند از: روش مشاهده مستقیم، ویدئو و دوربین­ های اتوماتیک، تجزیه و تحلیل اسید چرب، ایزوتوپ­ های پایدار، بررسی محتویات معده، شستشوی معده، رادیو تله متری، ردیابی و مشاهده تصادفی، پایش لاشه ها، محتویات روده، تجزیه سرگین و شناسایی کوتیکول­ های گیاهی در گلوله ­های مدفوع. در مجموع هر کدام از روش­‌های گفته شده با کمبودهایی مواجه بودند، که امید است با استفاده از روش­‌های نوین تعیین رژیم غذایی به حل این مشکلات پرداخت. در واقع روش­‌های نوین تعیین رژیم غذایی می ­توانند در کنار روش­‌های کلاسیک درک بهتری از رژیم غذایی مهره داران به ما بدهند که این خود به اهمیت روش­‌های ذکر شده می افزاید.