بوشهر و جنگ جهانی اول | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 5، دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 3، شهریور 1390، صفحه 93-112 اصل مقاله (6.38 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| علی سلطانی شایان | ||
| دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه تهران، گرایش اسناد و مدارک آرشیوی | ||
| چکیده | ||
| در جنگ جهانی اول، ایران تبدیل به عرصهای برای کارزار روسیه، عثمانی، انگلیس و حتی آلمانها شد. قبل از این، انگلیس و روسیه طی قرارداد ۱۹۰۷ ایران را به سه منطقه تحت نفوذ تقسیم کرده بودند: روسها در شمال، انگلیسیها در جنوب و یک منطقه بیطرف در مرکز. با آغاز جنگ، موقعیت برتر نظامی و تجاری بوشهر باعث شد تا همزمان مورد توجه قدرتهای بزرگ قرار گیرد. بنابراین انگلیسیها در سال ۱۳۳۳ق/۱۹۱۵م در زمان حکمرانی موقرالدوله، آنجا را به تصرف خود درآوردند. با وجود تصرف آسان آنجا، مقاومتهای سرسختانهای توسط عشایر تنگستانی و قشقایی، مثل رئیسعلی دلواری، ناصردیوان، صولتالدوله، شیخ حسن چاهکوتاهی و زایرخان اهرمی در مقابله با نیروهای انگلیسی صورت گرفت. انگلیسیها در سال ۱۳۳۴ق/۱۹۱۶م در صفحات جنوبی کشور نیرویی به نام تفنگداران پلیس جنوب را در جهت به کارگیری اهداف خود تشکیل داده و آن را جایگزین نیروی ژاندارمری کردند. از طرف دیگر واسموس، کنسول آلمان در بوشهر به فعالیت علیه نیروهای انگلیسی پرداخت و موفق شد ضرباتی را به قوای انگلیسی وارد سازد. با وجود مقاومتهای نیروهای محلی و سران عشایر، انگلیسیها تا پایان جنگ جهانی اول در منطقه حضور داشتند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بوشهر؛ جنگ جهانی اول؛ اوضاع سیاسی؛ عشایر؛ واسموس؛ موقرالدوله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 747 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 439 |
||