تأثیر فرآوریهای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی بر روی عملکرد و قابلیت هضم کاه گندم در نشخوارکنندگان | ||
| علمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک | ||
| دوره 19، شماره 3 - شماره پیاپی 15، اسفند 1398، صفحه 29-34 اصل مقاله (1.48 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/domesticsj.2020.76398 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین کاظمی* 1؛ ابوالفضل زالی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد گرایش تغذیه دام گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گرایش تغذیه دام گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| فرآوری خوراک جهت افزایش عملکرد و کاهش هزینههای تولید همواره مورد توجه متخصصان تغذیه دام بوده است. کاه گندم جزء خوراکی است که بر روی فرآوری و افزایش کیفیت آن به خصوص از نظر قابلیت هضم آن مطالعات بسیاری شده است. این فرآوریها به صورت خلاصه به سه دسته کلی فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی تقسیمبندی میشوند که در این مطالعه هر سه نوع فرآوری و تأثیر آن بر روی قابلیت هضم کاه گندم بررسی شدند. در آزمایش اول که بر روی اندازه ذرات کاه گندم کار شده بود تنها در فعالیت انتخابگری (Sorting) تفاوت معنیدار مشاهده شد و توصیه شد که از اندازه ذرات کوتاهتر (54/2 سانتیمتر) استفاده شود. در آزمایش دوم که در دسته فرآوریهای شیمیایی قرار میگیرند ثابت شد که سدیم هیدروکساید، آمونیاک و اوره موجب افزایش قابلیت هضم کاه گندم شدند، علاوه بر تأثیر قابلیت هضم (تا 80 درصد میتواند قابلیت هضم کاه را افزایش داد) این مواد شیمیایی تأثیر آنها بر روی سایر خصوصیّات خوراک و رفتارهای تغذیهای به وجود آمده در دام به دلیل نوع فرآوری انجام شده نظیر میزان ماده خشک مصرفی، مدت زمان نشخوار کردن، خوردن و جویدن مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش سوم از دو سویه قارچ (Lentinula edodes و Ceriporiopsis subvermispora) برای فرآوری کاه گندم استفاده شده که در دسته فرآوریهای بیولوژیکی قرار میگیرد که موجب افزایش قابلیت هضم کاه گندم شد علاوهبر قابلیت هضم تغییرات در بخشهای مختلف خوراک در این فرآوری مورد بررسی قرار گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرآوری؛ کاه گندم؛ عملکرد؛ قابلیت هضم؛ نشخوارکنندگان | ||
| مراجع | ||
|
Arnett, C. N., & McChord, R. C. (1927). Winter feeding beef breeding cows. Chalupa, W., & McCullough, M. E. (1967). Nutritional Evaluation of Forage Crops Regional Research Project S-5. Journal of Animal Science, 26(5), 1135-1143. Chermiti, B. (1994). Determination of the preferred laying sites of the olive psyllid, Euphyllura olivina (Costa)(Homoptera, Aphalaridae). Olivae, 50, 48-55. Coon, R. E., Duffield, T. F., & DeVries, T. J. (2018). Effect of straw particle size on the behavior, health, and production of early-lactation dairy cows. Journal of Dairy Science, 101(7), 6375-6387. Nayan, N., van Erven, G., Kabel, M. A., Sonnenberg, A. S., Hendriks, W. H., & Cone, J. W. (2019). Improving ruminal digestibility of various wheat straw types by white‐rot fungi. Journal of the Science of Food and Agriculture, 99(2), 957-965. Zadoks, J. C., Chang, T. T., & Konzak, C. F. (1974). A decimal code for the growth stages of cereals. Weed Research, 14(6), 415-421. Wilson, R. K., & Pigden, W. J. (1964). Effect of a sodium hydroxide treatment on the utilization of wheat straw and poplar wood by rumen microorganisms. Canadian Journal of Animal Science, 44(1), 122-123. Wirsenius, S., Azar, C., & Berndes, G. (2010). How much land is needed for global food production under scenarios of dietary changes and livestock productivity increases in 2030?. Agricultural Systems, 103(9), 621-638. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 582 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 424 |
||