اصلاحات در دورۀ اموی | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| دوره 12، شماره 2 - شماره پیاپی 33، اسفند 1401، صفحه 35-46 اصل مقاله (4.5 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| محمد شهیدی1؛ محمدصالح معززینیا* 2 | ||
| 1دانشگاه خوارزمی | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در اواخر حکومت امویان، در قلمرو تحت سلطۀ آنها مخالفتهای زیادی در عراق عرب، شام و ایران رخ داد. علت اصلی این موضوع، تعصبات قبیلهای و نژادی، شرایط سخت زندگی و پرداختن جزیه و خراج بود. سیاستهای خشن و سختگیرانۀ حکام اموی از جمله حجاج بن یوسف باعث تشدید حرکتها و مخالفتهای گستردهای همچون شورش عبدالرحمن بن اشعث گردید؛ از همین رو بعضی از خلفا و امیران اموی جهت کاهش اختلافات و جلوگیری از فروپاشی خلافت دست به اصلاحاتی زدند. اصلاحات عمر بن عبدالعزیز ابتدا موفقیتآمیز بود، اما مرگ زودهنگام او مانع ادامۀ روند اصلاحات گردید و خلیفۀ بعدی سعی در حذف اقدامات او نمود. در اواخر خلافت اموی، یزید سوم و همچنین حاکم خراسان نصر بن سیار با دنبال کردن اصلاحات سعی در کنترل روند سریع مخالفتها نمودند اما هیچ کدام از این تلاشها مانع فروپاشی نگردید. نیروی تازهنفس عباسیان با شعارهای اصیل اولیۀ اسلامی توانستند مردم را با خود همراه کرده و حکومت سلطنتیـاسلامی امویان را منقرض نمایند. مسئلۀ این پژوهش، اقدامات اصلاحی خلفا و امرای اموی بهویژه اصلاحات سیاسی و اقتصادی آنان است. پژوهش حاضر به شیوۀ کتابخانهای و با تمرکز بر منابع تاریخنگاری اسلامی تنظیم شده است. مدعای نگارندگان این است که بازیگران سیاسی دورۀ اموی، با توجه به شرایط اقتصادی و سیاسی سرزمینهای اسلامی، لزوم انجام اقدامات اصلاحی در سطح گسترده را ضروری دانستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصلاحات؛ امویان؛ عمر بن عبدالعزیز؛ فتوح | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 333 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 195 |
||